Bilirsiniz, bazi gunler hic iyi gitmez.  Bugun tam tersine her sey iyi gitti.  Memleketten gelen su haberin guzelligine bakin: Yüksek talep üzerine TUPRAS'in halka arz oranı yüzde 15'ten yüzde 27.4'e çıkartıldi.  750 milyon dolar beklenirken 1 milyar 235 milyon dolar toplanmis.  Bunun 970 milyon dolari yurt icinden saglaniyor.  Bu degerin %90'i da, sayilari 370 bine varan kucuk yatirimcilara ait.  Geri kalan %10 ise yerli buyuk yatirimcilar tarafindan saglaniyor.. Ayrica 360 milyon dolar da yurt disindan geliyor.  Iste ozellistirmenin en guzel orneklerinden biri.  Devletin, calisanin, vatandasin, yerli ve yabanci buyuk yatirimcilarin ortak olabildigi bir ozellestirme.  Hisse senetlerinin satis fiyatlari da soyle:

TUPRAS calisanlari: 26.350 TL

Kucuk yatirimcilar (pesin): 27.280 TL

Yabancilar, Buyuk Yatirimcilar ve Kucuk yatirimcilar (taksitle): 31.000 TL

Halka arz edilen A grubu Tüpraş hisse senetlerinin 12 Nisan tarihinden itibaren İstanbul Menkul Kıymetler Borsası (İMKB) ve Londra Borsalarında işlem görmeye başlayacagi aciklandi (Kaynak: Hurriyet, 11 Nisan 2000).

Neden benzer bir finans modelini mevcut ve yeni enerji yatirimlarina uygulamayalim? Eminim ki yukarida bahsedilen 370 bin kucuk yatirimcidan %1'i bile hisse senetlerinin proformasini okumamistir, okusa da anlamaz. Ama kucuk tasarrufuyla devletine guvenerek risk alabiliyor.  Yurt icinde olabildigi gibi, yurt disinda da buna katilabilecek cok sayda vatandasimiz var (30 Mart tarihli yorum'a bakiniz).  Yeterki devlet guvencesi altinda bir yatirim olsun.  Kose basinda bakkaliye acar gibi banka acip-batiran dolandiricilar yerine vatandasimiz kosarak devlet yatirimina katilacaktir. Gaz boru hatti ve enerji santrallari gibi buyuk para gerektiren yeni altyapi yatirimlari benzer sekilde finans edilebilir.  Yeterki birileri buna gonul versin, kafa calistirsin, bas koysun.  Icimden bir ses iyi yolda oldugumuzu soyluyor.  Haydi hayirlisi...