Kisinin hayatta basarili olabilmesi icin kendisini cok iyi tanimasi gerekli.  Kisiligin gelisiminde aile ve toplumun etkisi kisinin gen yapisi kadar onemli.  5000 km uzakta olsalar dahi, cocuklarim Turk toplumunun bir parcasi oldugundan ulkelerini her yonuyle tanimalarinin zorunlu oldugunu dusuncesiyle Kanada’daki harcamalarimizdan kisinti yapip, 22 senedir here sene Turkiye’ye tatile gelmeye calistik, en azindan cocuklarimizi Turkiye’ye gonderdik.  Yaklasik bir hafta sonra Turkiye’ye kucuk oglumla tekrar gelecegim.  Ataturk’un Istiklal mucadelesine basladigi yolu takip edip Samsun, Amasya, Sivas ve Erzurum’u ziyaret edecegiz. 

Gecenlerde gezi planini yaparken ogullarimla Turkiye’nin icine dustugu zorlu gunleri konusuyorduk.  Bana bu problemlerin temel sebeblerini sordular.   Benim cevabim kisaca “Sorumsuzluk” oldu.  “Aileye ve topluma karsi sorumluluk kavraminin insanimizda yeterince gelismedigi kanisindayim. Cift tirnakli hayvanlarin sindirim sistemini ogretirken sorumlulugun egitimi anne-babaya ve ogretmenlerin inisiyatifine birakilmis.  Netice ortada.  Her uzucu haberde bunun sonucunu gormek mumkun:    Hirsiz isadami, buna goz yuman ve rutvet yiyen memur, uykusuz yola cikan sofor, cocugunun ekmek parasini ickiye sigaraya harcayan anne ve babalar, cebini dusunen politikaci (Beyaz Enerji skandalinin buyuk baliklari da dahil), ormani yakan koylu… Uzar bu liste boyle. 

Birkac gun sonra Anadoluya sefere cikiyoruz.  Bakalim neler gorecegiz, iyi ve kotu yanlariyla?  Daha iyi gunler dilegimle.